 |
|
|
|
|
| ||||
|
Postępowanie w osteoporozie. Część 1Porównanie półilościowej i jakościowej metody oceny czynników ryzyka złamania kości w osteoporozie Pobierz publikację (PDF, 434kB)
Słowo wstępne Prof. dr hab. n. med. Ewa Bar-Andziak Dr hab. med. Jerzy Przedlacki od lat zajmuje się problematyką metabolizmu tkanki kostnej, a w szczególności szeroko pojętymi zagadnieniami osteoporozy, zarówno od strony praktycznej jak i naukowej. Przedstawione opracowanie dotyczy zagadnień bardzo ważnych ze względu na losy indywidualnych pacjentów, codzienne decyzje lekarskie i problemy społeczne. Osteopenia i osteoporoza są zjawiskiem narastającym w związku ze starzeniem się społeczeństw. Złamania osteoporotyczne stanowią ogromne obciążenie pogarszające jakość życia chorych, rokowanie co do przeżycia i obciążają kosztami hospitalizacji i terapii organizacje finansujące leczenie. Wczesne wykrycie obniżenia masy kostnej umożliwia podjęcie profilaktyki i leczenia, a tym samym zmniejszenie liczby powikłań, jakimi są złamania. Opracowanie dr. hab. med. J. Przedlackiego jest omówieniem stosowanej już lub proponowanej nowej metody oceny ryzyka osteoporotycznych złamań kości w zależności od występowania endogennych i zewnętrznych czynników o różnej sile oddziaływania. Podstawową metodą oceny masy kostnej i dynamiki jej zmian pozostaje nadal badanie densytometryczne metodą DXA. Autor porównuje metodę jakościowej i proponowanej półilościowej oceny ryzyka złamania kości opierające się na analizie wyników badania densytometrycznego i wielu innych znanych czynników wpływających na masę kostną. Przedstawia algorytmy podejmowania decyzji terapeutycznych na podstawie obydwu omawianych metod i obrazując je licznymi symulowanymi sytuacjami. Z opracowania dr. hab. med. J. Przedlackiego wynika, że decyzje o rozpoczęciu (lub nie podjęciu) leczenia podjęte na podstawie proponowanej nowej metody półilościowej, wymagającej przemnażania kilku współczynników o różnej sile oddziaływania są, w większości sytuacji, zgodne z decyzjami opartymi na prostszej ocenie jakościowej. Wydaje się, że nie jest realne, by lekarz praktyk podczas wizyt ambulatoryjnych mógł poświęcić na obliczanie RW (ryzyko względne złamania kości) części czasu przeznaczonego na poradę lekarską. Autor jest zwolennikiem stosowania w praktyce ambulatoryjnej metody jakościowej, która jest prosta, mniej czasochłonna i w efekcie prowadzi do takich samych wniosków. Przedstawił kilka rzadkich sytuacji, gdzie decyzje terapeutyczne mogą być rozbieżne w zależności od przyjętych kryteriów oceny. Autor wyraża opinię, że każda stosowana, a zwłaszcza nowa metoda powinna być okresowo poddana weryfikacji przez środowisko posługujące się nią w praktyce. Publikacja przygotowywana do druku jest ważnym głosem w dyskusji dotyczącej problematyki osteoporozy i ze względu na jej zawartość powinna doprowadzić do wymiany poglądów w środowisku zajmującym się diagnozowaniem i leczeniem tego schorzenia. Warszawa 2005-08-16
Pobierz publikację (PDF, 434kB) |
Kontakt: osteoporoza@drukarz.net |
Copyright © 2005-2009 by Zakład Wydawniczo-Poligraficzny Liczba wejść na strony serwisu: |
|